vrijdag 29 augustus 2014

Gezin zijn in Livezile

"Ce minunat e sa fi intr-o familie, familia sfanta a Domnului Isus..." Wat bijzonder is het om in een gezin te zijn, het heilige gezin van de Here Jezus. Dit lied zingen we zo af en toe  en regelmatig moet ik aan dit lied denken als we zo bij elkaar zijn in Livezile. Allemaal kinderen uit gebroken gezinnen, maar tijdens de diensten, de maaltijden en de programma's is er af en toe zo'n vrede dat het ook  voelt  alsof we met elkaar een gezin zijn. (Hoewel er ook regelmatig de nodige ruzietjes zijn en ze lang niet altijd goed luisteren/ hun aandacht erbij hebben).


We hadden ons voorgenomen om deze zomer af en toe een paar nachten in Livezile te slapen. Dat is er met het drukke zomervakantie niet van gekomen (behalve dan tijdens het kamp). Wel zijn we er af en toe wat langer overdag. Terwijl er geklust wordt,waarbij ook de kinderen het heerlijk vinden om mee te helpen vinden er soms mooie ontmoetingen plaats. Vaak komt er in 1 op 1 gesprekjes heel wat uit.
Daarnaast hebben we regelmatig kinderen uit Livezile (in groepjes van 1-3) een dagje mee naar ons huis genomen, soms werd er ook gelogeerd. Zo konden ze even uit hun omgeving zijn en zien hoe het er in een gezin ook aan toe kan gaan. Soms schrokken we van hoe beschadigd de kinderen zijn, als we hun destructieve gedrag en  gedachtenpatronen zien. Soms konden we daarover praten met kinderen en ervoor bidden. Maar daarnaast hebben we vooral ook heel veel plezier gehad met elkaar. Spelen in de tuin, picknicken in het bos...



Marian, een 17-jarige tiener, die wees is en eerst in Livezile in een pleeggezin woonde, zit nu in een internaat 40 minuten bij ons vandaan. De sfeer is daar erg naar, veel vechtpartijen, strak regime. In juli is hij al een week bij ons geweest en heeft hij ons geholpen met het kamp in Livezile. De maand augustus is hij afwisselend bij Gaby en Mary en ons geweest. Daarnaast sliep hij af en toe een nachtje in zijn pleeggezin om met zijn broer op te trekken en daar te helpen met klussen. Hij geniet er vooral van als we er alle vier (het hele team dus) zijn, op het moment dat of wij of Gaby en Mary op vakantie waren, was het voor hem niet compleet...
Hij wil  graag God volgen, maar is tegelijkertijd heel be├»nvloedbaar door leeftijdsgenoten. We willen kijken of hij tijdens het schooljaar ook af en toe een weekend onze kant op kan komen, zodat hij toch ergens bij hoort. Hij geniet ervan om met ons mee te gaan naar de verschillende kerkjes, daar ook een stukje uit de bijbel te lezen en hand- en spandiensten te verrichten. Verder wil hij de hele dag door helpen met klussen. Een hele zegen, want zowel bij ons in de tuin als in de verschillende kerkjes is er al heel wat werk door hem verzet, werk dat anders bleef liggen... Daarnaast trekt hij 's avonds op met andere jongeren hier uit de buurt. Voor ons nieuw om zo verantwoordelijk voor een tiener te zijn en hem zo bv ook een tijd mee te geven dat hij terug moet zijn :). Wel mooi dat het een hele open tiener is...als hij iets uitgehaald heeft (wat tot nu toe nog niet veel is gebeurd), vertelt hij het ons de volgende dag gelijk.


In het voorjaar is er in Livezile een christenvrouw (Florica) komen wonen. Zeven jaar geleden had ze een huis gekocht in Livezile, maar de afgelopen 2 jaar was ze bij haar zoon aan de andere kant van Roemenie.
Een hele bemoediging om naast de kinderen en een aantal volwassenen die aanschuiven op het moment dat ze hulp nodig hebben, een 'dragend' gemeentelid te hebben. Ook met haar ontwikkelt zich een mooie band. Regelmatig bezoeken wij of Gaby en Mary haar. Ontmoetingen waar we bemoedigd vandaan komen.  Ze maakt regelmatig oliebollen voor na de dienst, en laatst had ze een paar kilo bramen voor ons geplukt :)



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen